Categorie: Geen categorie

Donderdag

13:20 Morgen loop ik samen met Monique spreekuur in PI Alphen aan den Rijn. Ik ben nu op de universiteit voor een afspraak. Dat komt goed uit, want ik kan dan gelijk even de uitwerkingen printen die ik morgen moet meenemen naar het spreekuur. Ook lees ik alvast rustig de planning door en maak ik een paar aantekeningen over wie we morgen zullen spreken. Het is belangrijk om dit op papier te doen, aangezien we geen elektronica mee naar binnen mogen nemen. Monique en ik hebben nog even kort app-contact over hoe laat en waar we zullen afspreken.

Vrijdag

07:15 Ik sta op Rotterdam Centraal, de wekker ging al vroeg vandaag. Aangezien ik studeer en woon in Rotterdam is het vaak nog even reizen met het OV.

08:20 Ik ben Monique tegengekomen op station Alphen aan den Rijn en we zijn na een korte busrit aangekomen bij de PI. Bij het aanmelden was er een klein probleem omdat we aangemeld stonden bij de locatie Maatschapslaan, terwijl we alleen afspraken hadden op de Eikenlaan, deze locaties liggen op ongeveer vijf minuten loopafstand van elkaar. Gelukkig hebben we altijd fijn contact met de PIW’ers bij de balie en konden we snel door de poortjes naar binnen. Al onze elektronica bleef achter in de kluisjes bij de ingang.

08:45 Monique en ik hebben beide al vaak spreekuur gelopen bij Alphen aan den Rijn dus we kennen inmiddels de route uit ons hoofd. Na meer dan acht deuren langs te gaan komen we aan bij het re-integratie centrum (ook wel het RIC), hier zitten we in de bibliotheek aan een tafel waar we de gedetineerden kunnen ontvangen. Er zijn veel verbouwingen gaande in de PI, dus het is een drukke boel bij het RIC. Ook is de moskeedienst net afgelopen, waardoor er veel gedetineerden door het RIC lopen. De meesten zijn in een goede bui en groeten ons hartelijk. De imam stopt ook nog even bij onze tafel en we maken een kort praatje.

09:30 Er staan vandaag maar twee mensen op de oproeplijst. Eén iemand had wat problemen met schulden en wilde graag een overzicht aanvragen, omdat hij al wat zaken aan het regelen is voor als hij straks weer buiten komt. Hoewel het druk was bij het RIC konden we een fijn gesprek hebben en was hij blij om ons te spreken.

10:00 Nadat we beide gedetineerden hadden gesproken gingen we langs bij de medewerkers van het RIC om te kijken of er nog briefjes waren. Dit zijn formulieren die gedetineerden achterlaten als ze juridische vragen of problemen hebben. Er waren vandaag ook meerdere gedetineerden die we konden oproepen, omdat zij een briefje hadden ingeleverd.

10:15 De laatste gedetineerde die we spraken op de oost-afdeling van de PI had een klacht over het werk dat hij doet binnen de PI. We hebben zijn vragen besproken en zetten meneer voor volgende week weer op de oproeplijst. We besloten naar de west-afdeling te gaan om te kijken of we nog gedetineerden konden helpen die een briefje hadden ingediend. We liepen door de PI langs de luchtruimte naar de andere afdeling. Buiten was het lekker weer en waren verschillende gedetineerden al aan het voetballen op het veldje dat midden in de PI ligt. Als voetbalfan is dat altijd leuk om te zien.

10:50 We moesten even wachten totdat de twee gedetineerden die ons wilden spreken klaar waren met luchten, dus in de tussentijd haalden we even wat koffie en dronken we deze op met de baliemedewerker van het RIC, die graag een praatje maakte. Nadat we te horen kregen dat de gedetineerden klaar waren met luchten werden ze beiden direct opgehaald uit hun cel en naar ons geleid. Eén gedetineerde konden we direct doorverwijzen naar de medewerkers van het RIC die gedetineerden kunnen helpen met bellen en contact opnemen met instanties buiten. Het was fijn dat we hem direct konden helpen.

11:25 De laatste gedetineerde van de dag zat voor het eerst vast en had ook nog een huis op zijn naam staan. Hij maakte zich zorgen over zijn hypotheek die hij zelf niet meer kon betalen. Na een kort gesprek was zijn vraag duidelijk en wij gaan voor hem onderzoeken of er financieel beheer voor hem mogelijk is.

Het was nog leuk om te zien dat er een gedetineerde naast ons in de bibliotheek de Bonjo krant aan het lezen was. Tijdens onze vorige vergadering kregen wij namelijk een lezing van de directeur en hoofdredacteur van de stichting Bonjo. Zij vertelden uitgebreid over hun werk en de missie van de stichting, die veel raakvlakken heeft met die van onze organisatie.

11:30 We hebben iedereen kunnen spreken en lopen weer terug vanuit het RIC naar de uitgang. We leveren onze piepers en pasjes weer in en lopen door de poortjes weer naar buiten. Terwijl we onze spullen uit de kluisjes halen groeten we de PW’ers bij de uitgang. In de bus naar het station bespreken we nog even wie welke uitwerkingen zal maken.

Zaterdag

16:00 We hadden vijf uitwerkingen die we moesten maken voor de gedetineerden. Monique maakt er drie en ik doe er twee en het verslag. We houden in het verslag altijd bij wie we hebben gesproken en of er nog bijzonderheden waren. Dit doen we zodat elk duo voorbereid naar het detentiecentrum kan gaan en weet wie zij zullen gaan spreken. Na het maken van het verslag begon ik met mijn uitwerkingen.

20:20 Ik ben klaar met het maken van mijn uitwerkingen en het verslag en mail ze naar Monique. We bespreken altijd nog even elkaars uitwerkingen om te kijken of we nog verbetermogelijkheden zien, dit was vandaag niet het geval. Daarna versturen we onze uitwerkingen naar onze secretaris Leila. Zij is de contactpersoon van PI Alphen aan den Rijn en zal de uitwerkingen controleren en doorsturen naar het duo dat volgende week naar de PI in Alphen gaat. Zij zullen de gedetineerden weer oproepen en de uitwerkingen met ze doornemen. Onze taak voor deze week zit er alweer op!

Hoe ben je betrokken geraakt bij (het bestuur van) JSG?

“Ik volgde strafrechtadvocaat Julia Mekkes op Instagram. Zij heeft bij JSG gewerkt en vertelde hierover op haar Instagram. Hierdoor ben ik gaan kijken wat JSG precies doet en het leek mij de perfecte kans om ervaring op te doen achter de gevangenisdeuren. Nadat ik meer dan een half jaar met veel plezier spreekuren had gelopen, werd de bestuurswissel aangekondigd. Het leek mij erg boeiend en leerzaam om mij op een andere manier in te zetten voor JSG. Daarom heb ik besloten om mij aan te melden voor het bestuur.”

Wat had je verwacht toen je aan je bestuursjaar begon en hoe is dat beeld nu?

“Ik heb geprobeerd de spreekuren met zo weinig mogelijk verwachtingen in te gaan. Ik had eigenlijk geen idee wat ik moest verwachten. Wel had ik mij voorbereid op boze mensen en ingewikkelde gesprekken, maar mensen zijn in veel gevallen niet boos (op ons). De gesprekken zijn zeker emotioneel, maar boosheid speelt vaak niet de boventoon.”

Hoe ziet de functie van Public Relations eruit?

“Als bestuurslid Public Relations ben je voornamelijk verantwoordelijk voor het organiseren van verschillende activiteiten en de communicatie vanuit de stichting via sociale media. Zo organiseer je de lezingen die plaatsvinden na onze vergaderingen, maar ook andere activiteiten zoals rondleidingen en het kerstdiner. Daarnaast houd je de website up-to-date. Afgelopen jaar ben ik ook gestart met het plaatsen van blogs, het lijkt mij leuk als het volgende bestuurslid Public Relations dit kan voortzetten. Deze functie biedt veel creatieve vrijheid om dergelijke projecten op te zetten.

Daarnaast ben je als bestuurslid verantwoordelijk voor een penitentiaire inrichting. Je bent hierbij verantwoordelijk voor het contact met de penitentiaire inrichting en met de medewerkers die daar spreekuur lopen.”

Wat is het meest bijzondere wat je hebt meegemaakt bij JSG?

“Het is moeilijk om één moment te kiezen, omdat er tijdens dit werk zoveel bijzondere momenten ontstaan. Ik denk dat ik dan toch kies voor een gedetineerde van hogere leeftijd die wij hebben gesproken. Van tevoren hadden wij de geboortedatum van deze persoon niet en toen hij binnen kwam lopen moest ik even schakelen, want veel gedetineerden zijn een stuk jonger dan hij. Toevallig wilde deze gedetineerde openhartig met ons delen hoe hij op deze leeftijd achter de tralies is beland. Hierdoor ontstond een open gesprek over hoe bepaalde keuzes in het leven een grote invloed kunnen hebben op het verdere verloop daarvan.”

Opmerking: JSG vraagt gedetineerden nooit naar hun verdenking of veroordeling. In dit geval wilde de gedetineerde hier zelf over vertellen.

Gedetineerden vertellen ons soms hoe ingrijpend een gevangenisstraf kan zijn en ik denk dat wij daar niet altijd bij stilstaan.

Welke vaardigheden of inzichten neem je mee in je verdere carrière?

“Door het lopen van de spreekuren heb ik geleerd duidelijke grenzen te stellen. Daarbij hoort dat ‘nee’ soms ook een antwoord is. Gedetineerden willen vaak hun verhaal aan ons kwijt en als wij door een luisterend oor te bieden kunnen helpen dan doen wij dat graag, maar op een gegeven moment is het ook van belang dat er geen valse verwachtingen worden geschept. Zo heb ik ook geleerd om hulpvragen beter vast te stellen. Soms denk je van tevoren dat je iets goed hebt begrepen, maar wanneer je nog eens doorvraagt wat iemand precies van ons wil, blijkt dat toch anders te zijn. Daarnaast heb ik door de spreekuren meer geleerd over het gevangeniswezen. Gedetineerden vertellen ons soms hoe ingrijpend een gevangenisstraf kan zijn en ik denk dat wij daar niet altijd bij stilstaan.

Van mijn bestuursjaar heb ik ontzettend veel geleerd, voornamelijk op het gebied van verantwoordelijkheid. Het besef dat je samen met de andere bestuursleden verantwoordelijk bent voor de sfeer en het welzijn van de stichting biedt veel perspectief. Hierbij heb ik mijn samenwerkingsvaardigheden verder kunnen ontwikkelen. Tijdens een bestuursjaar leer je ook goed plannen. Sommige momenten zijn drukker dan andere, en dan is het belangrijk om dit goed af te stemmen op je eigen agenda en die van je bestuursgenoten.”

Wat zou je tegen nieuwe vrijwilligers willen zeggen die net beginnen bij JSG, of een bestuursjaar overwegen?

“Tegen alle studenten met een hart voor het strafrecht zeg ik: deze ervaring is zoveel waard. Studenten associëren JSG vaak met de advocatuur. Ik denk dat dit inderdaad een hele mooie basis daarvoor is, wegens het contact met gedetineerden en het beantwoorden van hun vragen. Ook studenten die geen interesse hebben in de advocatuur, maar bijvoorbeeld willen werken bij de Rechtspraak of het Openbaar Ministerie, zou ik JSG zeker aanraden. Juist binnen deze instanties sta je in veel gevallen verder van gedetineerden af, terwijl je werk voor een groot deel wel om deze mensen en hun levens draait. JSG biedt dan een waardevol perspectief dat je de rest van je carrière met je mee kunt nemen.

Overweeg je een bestuursjaar? Dan kan ik dat zeker aanraden. Je leert ontzettend veel over dingen waar je van tevoren misschien niet eens bij stilstaat. Daarnaast raad ik aan om te investeren in een goede band binnen het bestuur. Binnen ons bestuur was er een erg fijne samenwerking, wat het jaar niet alleen leerzaam, maar ook heel leuk maakte.”

Hoe ben je betrokken geraakt bij (het bestuur van) JSG?

“Mijn betrokkenheid bij JSG begon vanuit een sterke maatschappelijke motivatie. Ik wilde mij graag inzetten voor een doelgroep waar veel mensen een beeld bij hebben, maar weinig écht iets van weten. Ik was altijd al benieuwd hoe het leven achter de tralies eruitziet, hoe spreekuren met gedetineerden verlopen en hoe het is om deze doelgroep van dichtbij te spreken. Tijdens de spreekuren ontdekte ik dat gedetineerden vooral mensen zijn zoals jij en ik: met emoties, verhalen, familie en dromen. Het zijn normale mensen die door omstandigheden in een moeilijke situatie terecht zijn gekomen. Dat inzicht maakte dat ik meer wilde betekenen. Een bestuursfunctie voelde daarom als een uitgelezen kans om mijn impact te vergroten en het verbinden van gedetineerden met passende aanvullende rechtshulp.”

Wat had je verwacht toen je aan je bestuursjaar begon en hoe is dat beeld nu?

“Ik verwachtte een hecht bestuur en een jaar vol nieuwe ervaringen en dat is precies uitgekomen. Sterker nog, het overtrof mijn verwachtingen. Ik kwam terecht in een gezellig bestuur dat waardeerde hoe ik te werk ging, altijd voor elkaar klaarstond en waarin veel werd gelachen. Als enige man tussen de dames voelde ik me meteen thuis. Ik kreeg veel waardering en voelde me als een vis in het water. Doordat ik al eerder spreekuren in duo had gelopen, kende ik mijn bestuursleden al een beetje, en dat vertrouwde gevoel is het hele jaar gebleven.”

Hoe ziet de functie van penningmeester eruit?

“Als penningmeester ben je verantwoordelijk voor de financiële gezondheid van JSG. Je stelt aan het begin van het jaar de begroting op en gebruikt deze vervolgens als leidraad om alle uitgaven en inkomsten te beoordelen. Gedurende het boekjaar houd je de financiële administratie nauwkeurig bij, beheer je de bankrekening en stel je facturen op. Je adviseert andere bestuursleden over budgetten en financiële mogelijkheden, en je zorgt ervoor dat de stichting op een verantwoorde manier met haar middelen omgaat. Aan het einde van het boekjaar maak je de jaarrealisatie en licht je deze toe aan het bestuur en de Raad van Toezicht.

Daarnaast onderhoud je contact met geldschieters en ketenpartners, bewaak je de financiële stabiliteit van de stichting en denk je strategisch mee over de toekomst. Wat ik zelf het leukste vind aan deze functie, is dat je via de financiën een perfect overzicht hebt van alle activiteiten binnen JSG. Je kunt met je medebestuursleden sparren over het vrijmaken van extra budget en meedenken over nieuwe initiatieven. Mijn eerdere ervaring als subsidieverstrekker, penningmeester en kascommissielid hielp enorm. Daardoor kon ik JSG financieel gezond houden, trends analyseren en duurzame plannen maken. Het binnenhalen van waardevolle geldschieters dit jaar was daar een mooi resultaat van.”

Het is bijzonder om zo’n grote organisatie te mogen toespreken, trainen en samen met hen te bouwen aan een langdurige samenwerking.

Wat is het meest bijzondere wat je hebt meegemaakt bij JSG?

“Er zijn twee momenten die er voor mij uitspringen. Het eerste is dat ik alle financiële doelstellingen heb behaald — iets waar ik enorm trots op ben. Het tweede is de duurzame samenwerking met Justitieel Complex Zaanstad. Het is bijzonder om zo’n grote organisatie te mogen toespreken, trainen en samen met hen te bouwen aan een langdurige samenwerking. Dat was echt een hoogtepunt van mijn bestuursjaar.”

Welke vaardigheden of inzichten neem je mee in je verdere carrière?

“Dit bestuursjaar heeft mij veel gebracht. Ik heb geleerd om kansen te durven grijpen en risico’s te nemen, ook wanneer iets langer duurt of tegenzit. Door te blijven doorzetten kom je uiteindelijk altijd verder. Daarnaast heb ik veel geleerd over samenwerken met verschillende persoonlijkheden, professioneel communiceren met ketenpartners en het ontwikkelen van leiderschapsvaardigheden. Ook heb ik mijn financiële inzicht verder verdiept en geleerd strategisch te denken over begrotingen, subsidies en lange‑termijnplanning. Deze combinatie van persoonlijke en professionele groei neem ik zeker mee in mijn verdere carrière.”

Wat zou je tegen nieuwe vrijwilligers willen zeggen die net beginnen bij JSG, of een bestuursjaar overwegen?

“Heel simpel: gewoon doen. Je ontdekt pas of iets bij je past door het te proberen. Door iets niet te doen, leer je jezelf niet kennen en mis je waardevolle ervaringen. Een bestuursjaar bij JSG betekent persoonlijke groei, nieuwe mensen leren kennen, veel lol hebben en werken aan leiderschap en professionele vaardigheden. Je draagt bovendien bij aan een doelgroep die het écht nodig heeft. Onderweg maak je avonturen mee die je nooit vergeet, en je ontmoet mensen die vaak vrienden voor het leven worden. Daarnaast vergroot je je betrokkenheid, werk je aan je leiderschapskwaliteiten en kom je in contact met verschillende ketenpartners. Het is een ervaring die je vormt — en die ik iedereen kan aanraden.”

Hoe ben je betrokken geraakt bij (het bestuur van) JSG?

“Ik hoorde voor het eerst over JSG via de Instagram van strafrechtadvocaat Julia Mekkes. Zij gaf aan dat zij haar ervaring als vrijwilliger bij JSG echt iedereen zou aanraden. Ook had ik altijd in het begin van mijn studie het meeste interesse in het strafrecht, en keek veel documentaires en true crime. Hierdoor was ik altijd nieuwsgierig naar het gevangeniswezen in Nederland. Ik ben me vervolgens online verder gaan verdiepen in JSG en kwam tot de conclusie dat het me een mooie en bijzondere kans leek om spreekuren te lopen in de verschillende PI’s. 

Dit heb ik uiteindelijk een aantal maanden met plezier gedaan, voordat mij werd gevraagd of ik geïnteresseerd zou zijn in bestuursfunctie van secretaris. Ik hou van structuur en organiseren en vind het leuk om te plannen, dus hoefde ik daar niet lang over na te denken. Ook dit zag ik als een mooie kans om mezelf verder te ontwikkelen en betrokken te blijven bij JSG binnen een gezellig bestuur.”

Wat had je verwacht toen je aan je bestuursjaar begon en hoe is dat beeld nu?

“Ik had verwacht dat ik veel zou leren en dat het niet altijd even makkelijk zou zijn, maar dat ik er achteraf zeker geen spijt van zou krijgen. En dat beeld klopt ook.”

Hoe ziet de functie van secretaris eruit?

“Als secretaris ben je voornamelijk verantwoordelijk voor alle administratieve taken, zoals het notuleren op de vergaderingen, het maken van de roosters en het onderhouden van contact met (nieuwe) medewerkers. Daarnaast ben je ook contactpersoon van een PI. Op dit moment is dat voor mij PI Alphen, maar dit kan je onderling ook anders afspreken met je bestuursleden.

De taken voor deze functie lijken erg veel, maar als jij een goede planner bent en je dit ook leuk vind om te doen en je goed overzicht kunt behouden met betrekking tot je e-mails, appjes maar ook alle bestanden in de drive en dergelijke. Dan is het prima te doen. “

Wat is het meest bijzondere wat je hebt meegemaakt bij JSG?

“Naast dat ik elk bezoek aan de PI bijzonder vind vanwege de persoonlijke gesprekken en (emotionele) verhalen die daaruit voortvloeien, vond ik het ook wel bijzonder dat er een gedetineerde voor je zit die groot in de krantenkoppen heeft gestaan. Het is een gek idee dat dit ook gewoon maar een persoon is die dan voor je zit en net als iedereen zijn eigen verhaal heeft.”

Welke vaardigheden of inzichten neem je mee in je verdere carrière?

“Van mijn tijd als medewerker van JSG neem ik mee, dat het niet makkelijk is om met of voor gedetineerden te werken. Het is een kwetsbare groep mensen en daar heb je veel geduld, empathie en begrip voor nodig. Daarnaast hebben zij vaak heftige emoties, die ze soms ook afreageren op ons, terwijl wij hun juist proberen te helpen. Het is daarom belangrijk dat je echt de interne motivatie hebt om deze gedetineerden te helpen, zonder dat jij hier zelf last van krijgt. Los van de vraag of je het strafrecht leuk vindt of niet, als strafrechtadvocaat sta je veel in contact met gedetineerden, dus is dit een belangrijk inzicht dat ik meeneem in mijn verdere carrière.

Verder heb ik in mijn bestuursjaar veel vaardigheden verder kunnen ontwikkelen. Waaronder het samenwerken met mijn bestuursleden. Iedereen is anders en heeft zijn eigen manier van werken. Dus je leert ruimte maken voor andere ideeën en daardoor leer je ook van elkaar. Daarnaast heb ik in mijn functie veel geleerd over gestructureerd en overzichtelijk werken. Vooral in de periode waarin nieuwe medewerkers worden aangenomen komt er veel op je af. Dan is het belangrijk om rustig te blijven en overzicht te houden bij het verwerken van alle documenten et cetera.”

Hoe mooi is het dat wij door één keer per week een paar uur spreekuur te lopen echt iets kunnen betekenen?

Wat zou je tegen nieuwe vrijwilligers willen zeggen die net beginnen bij JSG, of een bestuursjaar overwegen?

“Tegen nieuwe vrijwilligers zou ik zeggen dat je vooral moet genieten van het lopen van de spreekuren. Het is een ervaring die je niet zomaar meemaakt. Daarnaast zijn de gedetineerden vaak al ontzettend geholpen met iets kleins. Soms is een luisterend oor al genoeg. Hoe mooi is het dat wij door één keer per week een paar uur spreekuur te lopen echt iets kunnen betekenen? Daarnaast is het ook heel waardevol om te ontdekken welk rechtsgebied je daadwerkelijk leuk vindt en wat niet. Zo ben ik er bijvoorbeeld achter gekomen dat de strafrechtadvocatuur toch niet bij mij past. Zonder JSG was ik daar misschien niet op tijd achter gekomen.Tot slot is het natuurlijk ook erg gezellig om nieuwe studenten te ontmoeten met dezelfde interesses.

Voor medewerkers die een bestuursjaar overwegen zou ik aanraden om dit zeker te doen, als je hier de tijd voor hebt naast je studie en werk. Het is namelijk echt een manier om jezelf persoonlijk te ontwikkelen, het is een goede aanvulling op je cv, maar bovenal heel erg gezellig om samen met een hecht bestuur een mooi jaar neer te zetten!”

Hoe ben je betrokken geraakt bij (het bestuur van) JSG?

“Aan het einde van mijn eerste bachelorjaar wilde ik graag ervaring opdoen in het juridische werkveld. Ik ging aan de slag bij een advocatenkantoor, waar ik iemand leerde kennen die bij JSG had gewerkt. Hij raadde mij aan om te solliciteren en zo kwam ik bij JSG terecht. Ik heb vervolgens met veel plezier juridische spreekuren gelopen. Toen na anderhalf jaar een bestuurswissel plaatsvond, wilde ik mijn expertise graag op een andere manier inzetten binnen de stichting en besloot ik te solliciteren naar een functie als voorzitter.”

Wat had je verwacht toen je aan je bestuursjaar begon en hoe is dat beeld nu?

“Ik verwachtte als voorzitter het meeste te leren van de rol als eindverantwoordelijke voor de stichting. Ik vond het aan het begin wel even schakelen om degene te zijn die de eindbeslissingen nam, maar ik merkte al snel dat ik deze rol eigenlijk erg leuk vond. Het gaf me meer zelfvertrouwen en leerde me om besluitvaardig te zijn.”

Hoe ziet de functie van voorzitter eruit?

“Als voorzitter ben ik verantwoordelijk voor het houden van overkoepelend overzicht en het vertegenwoordigen van de organisatie. Daarnaast ben ik verantwoordelijk voor het voorzitten van de vergaderingen en het organiseren van trainingen. Tevens ben ik de contactpersoon voor JC Zaanstad.”

We hebben vaak (onbewuste) vooroordelen over mensen achter de tralies, maar bij JSG heb ik geleerd die te nuanceren.

Wat is het meest bijzondere wat je hebt meegemaakt bij JSG?

“Mijn allereerste spreekuur was met een levenslang gestrafte gedetineerde. Ik wist van tevoren niet goed wat ik kon verwachten, maar merkte dat ik toch bepaalde beelden had over de persoon die voor me zou zitten. Achteraf bleek een deel hiervan onterecht en juist dit maakte het een erg leerzame ervaring. We hebben vaak (onbewuste) vooroordelen over mensen achter de tralies, maar bij JSG heb ik geleerd die te nuanceren.”

Welke vaardigheden of inzichten neem je mee in je verdere carrière?

“Tijdens de spreekuren heb ik geleerd om juridische vraagstukken uit te werken en dit op een duidelijke manier te communiceren naar mensen zonder juridische achtergrond. Als voorzitter heb ik geleerd om overzicht te houden en leiderschap te tonen, door keuzes te maken en taken te coördineren. Daarnaast heb ik waardevolle ervaring opgedaan in de nauwe samenwerking met het bestuur en de medewerkers.”

Wat zou je tegen nieuwe vrijwilligers willen zeggen die net beginnen bij JSG, of een bestuursjaar overwegen?

“Ik heb JSG ervaren als de ideale plek om juridische werkervaring te combineren met een maatschappelijke bijdrage. Doordat we advies geven in vrijwel alle rechtsgebieden, ontwikkel je een brede juridische basis. Een bestuursjaar voegt hier belangrijke leiderschaps- en organisatorische vaardigheden aan toe. Daarom kan ik het lopen van spreekuren en een bestuursfunctie aan iedereen aanraden als voorbereiding op de rest van je loopbaan.”

Donderdag

11:00 Morgen loop ik samen met Willemijn spreekuur. Om ervoor te zorgen dat alles soepel verloopt, hebben Willemijn en ik contact over wie de uitwerkingen uitprint en hoe laat we morgen waar verzamelen. Vandaag print ik de uitwerkingen uit en morgen spreken we om 7:40 uur af bij Station Bijlmer ArenA om samen richting de PI in Alphen aan den Rijn te gaan. 

20:00 Om morgen goed voorbereid de gedetineerden te woord te kunnen staan schrijf ik kort in mijn schrift op waar het vorige spreekuur over ging. Wij mogen namelijk geen elektronica mee naar binnen en op deze manier ben ik altijd voorbereid tijdens het spreekuur. 

Vrijdag

07:40 Ik heb met Willemijn afgesproken op Station Bijlmer ArenA. Vanuit hier reizen we samen verder naar de PI. 

08:50 Willemijn en ik komen aan bij de PI. We hebben eerst drie gedetineerden die we moeten spreken op Maatschapslaan. We melden ons aan bij de balie en hier krijgen we een pasje mee. We stoppen al onze spullen, op de uitwerkingen en ons schrift na, in een kluisje en moeten vervolgens metaalvrij door de poortjes. 

08:55 Op Maatschapslaan lopen we spreekuur in de zogenaamde ‘advocatenkamertjes’. De PIW’er vertelt ons in welk kamertje we plaats mogen nemen en roept vervolgens de gedetineerden voor ons op. 

09:00 De eerste gedetineerde arriveert. Zodra hij binnen is, gaat de deur achter hem dicht. Voor onze veiligheid zitten wij altijd aan de kant van de deur en naast ons is een alarmknop. Gelukkig hebben wij die nog nooit hoeven gebruiken, maar het idee dat hij er zit, is toch wel prettig. Deze gedetineerde had wat problemen met het openen van een bankrekening. Vandaag kwamen wij even bij hem controleren wat de stand van zaken hieromtrent was. Gelukkig had één bank zijn verzoek doorgezet naar de volgende afdeling, maar het is nog steeds afwachten. Om die reden zullen wij hem voor volgende week weer op de oproeplijst zetten, zodat het volgende duo weer even kan controleren bij meneer of het lukt met het openen van de bankrekening en wij hem eventueel nog kunnen helpen. Na ongeveer 10 minuten is meneer dan ook klaar bij ons en gaat hij weer terug naar zijn cel. 

09:30 De volgende gedetineerde arriveert. Hij wil graag onderwijs volgen in de PI en wilde van ons graag weten wat zijn rechten hieromtrent zijn. Wij hadden al een aantal uitspraken voor hem uitgeprint waarin naar voren kwam wat zijn rechten zijn, maar meneer had nog een uitspraak gevonden die hem wellicht kon helpen en vroeg zich dus af of wij deze voor volgende week ook voor hem uit konden printen. 

09:50 De laatste gedetineerde die wij moeten spreken op Maatschapslaan komt aan. Deze meneer kwam voor de eerste keer op een spreekuur bij ons, dus dan leggen wij altijd eerst uit wie wij zijn en wat wij doen. Meneer vertelde dat hij volgende week vrijkomt. Voor hem natuurlijk heel fijn, maar voor ons iets minder, aangezien wij uitwerkingen altijd de volgende week pas kunnen geven. Wij konden hem dan ook niet veel verder helpen. 

10:10 Nu wij iedereen hebben gesproken op Maatschapslaan, zeggen wij gedag en bedanken wij de PIW’ers die ons geholpen hebben met het oproepen van de gedetineerden. Dan lopen wij naar beneden om ons daar af te melden bij de balie en halen we onze spullen uit de kluis. Op dat moment zie ik dat Indy, die spreekuur liep op locatie Eikenlaan, mij al had geappt. Het spreekuur verliep voor haar snel en zij is al klaar. Wij moeten nog naar de Eikenlaan om daar nog twee gedetineerden te spreken.

10:25 Ook bij Eikenlaan moeten wij ons weer aanmelden bij de balie, onze spullen in een kluis stoppen en metaalvrij door de poortjes heen. Hier lopen we geen spreekuur in een advocatenkamertje, maar op de afdeling bij het re-integratiecentrum (RIC). Dit betekent dat wij hier ook een pieper pakken. Als er iets gebeurt in de PI, komt dit binnen op de pieper en dan mogen wij niet meer verder bewegen binnen de PI. Gelukkig is hij vandaag niet afgegaan, dat scheelt weer ;).

10:40 Er zijn op Eikenlaan twee re-integratiecentra, ‘Oost’ en ‘West’. We beginnen vandaag bij West. Nu we zijn aangekomen bij het RIC, vragen wij de PIW’er om de twee gedetineerden die we hier moeten spreken op te roepen. Hij vertelt ons alleen dat we ze allebei niet gaan kunnen spreken vandaag, aangezien de een gisteravond is vrijgekomen en de ander is overgeplaatst naar een andere PI. 

10:50 Vervolgens gaan we wel nog even naar Oost, aangezien hier briefjes kunnen liggen. Gedetineerden vullen namelijk een briefje in waarop staat dat ze ons graag willen spreken en waarover hun vraag gaat. Vandaag zijn dit er twee. Een van de twee is toevallig op dit moment nog de krant aan het lezen bij het RIC, dus we kunnen gelijk naar hem toe. Meneer had een vraag over het schorsen van zijn straf, aangezien een vriendin, voor wie hij ook mantelzorger is geweest, ernstig ziek is en zijn hulp nodig heeft. Wij vertellen hem dat we zullen kijken wat mogelijk is, maar aangezien zijn advocaat al een verzoek voor hem heeft ingediend, verwachten we niet veel meer dan dit te kunnen doen voor hem. Ondertussen roept de PIW’er de andere gedetineerde voor ons op, zodat we gelijk door kunnen. 

11:05 De laatste gedetineerde van vandaag komt bij ons aan. Hij had twee vragen voor ons, waarbij we voor de een contact moeten gaan zoeken met politie, CJIB en RDW over openstaande boetes op een in beslag genomen scooter. Hij vroeg of wij hem hier wellicht mee kunnen helpen. Om meneer te kunnen helpen met zijn vraag, moeten wij meneer een machtigingsformulier laten tekenen. Ook maak ik een kopie van de brief van het CJIB, zodat ik, als ik ga bellen, alle benodigde informatie heb. De andere vraag van meneer ging over toegang tot zijn Google-account, waar hij niet meer in komt. Wij hebben meneer verteld dat we ons best voor hem gaan doen en hem volgende week weer zullen oproepen om te vertellen wat we voor hem hebben kunnen betekenen. 

11:20 Nu we iedereen vandaag hebben gesproken die we moesten spreken, is het tijd om de PIW’er te bedanken voor zijn hulp en hem alvast een fijn weekend te wensen. Wij lopen vervolgens richting de uitgang van de PI, waar wij onze piepers weer opruimen en onze pasjes inleveren. Wij halen onze kluis leeg en gaan vervolgens richting huis. We hebben al besproken wie het verslag gaat schrijven en wie welke uitwerking maakt, zodat we dit op tijd kunnen inleveren. De deadline hiervoor is dinsdagmiddag 15:00 uur. Ook stuur ik ons bestuurslid en contactpersoon Leila na afloop een kort appje over hoe het spreekuur is gegaan. 

Maandag

10.30 Ik moet voor een van de gedetineerden bellen naar de RDW en de politie over de inbeslaggenomen scooter. Na in totaal ongeveer een half uur te hebben gebeld, hebben zij mij niet echt verder kunnen helpen. Ik heb meer informatie van de gedetineerde nodig om verder te komen. Komende vrijdag zal het volgende duo deze informatie dus bij hem moeten opvragen. 

20.00 Ik maak de laatste uitwerkingen. Ik heb inmiddels ook weer contact met Willemijn over onze uitwerkingen en het verslag. Deze lezen we allebei van de ander door, zodat we zeker weten dat het klopt wat erin staat. Nadat we dit gecontroleerd hebben, stuur ik alle documenten naar Leila, zodat deze uiteindelijk weer bij de rest van de groep terechtkomen en het volgende duo komende vrijdag de uitwerkingen kan bespreken met de gedetineerden.

Hoe ben je bij JSG terecht gekomen?

“Ik ben de vacature op Insta tegengekomen en hoorde erover van medestudenten die erg enthousiast waren. Ik was altijd al benieuwd hoe het er binnen een PI aan toe ging, JSG leek mij dan ook de ideale plek om daar kennis mee te maken.”

Waarom werk jij graag bij JSG? 

“In dit werk is er eigenlijk in alles diversiteit. Je loopt altijd spreekuur, maar deze verlopen elke week anders. De ene week ben je meer tijd kwijt aan de zaken dan de andere en de zaken zijn altijd anders. Ook de omgeving en sfeer binnen de verschillende PI’s die we bezoeken verschilt. Daarnaast is het leuk dat je elke keer andere gedetineerden ontmoet en met verschillende collega’s spreekuren loopt. Hierdoor leer je ook van verschillende mensen en lopen de vraagstukken sterk uiteen.”

“In dit werk is er eigenlijk in alles diversiteit”

Wat had je verwacht toen je bij JSG begon en hoe is dat beeld nu?

“Van tevoren had ik gedacht dat we veel meer informatie zouden krijgen voorafgaand aan het spreekuur, bijvoorbeeld waar de vraag over zal gaan. Dat is niet het geval en dat vond ik wel spannend in het begin, ik dacht: straks ben ik niet goed voorbereid, of is het iets waarvan ik weinig weet, of gaat de vraag over iets heel heftigs. Maar achteraf vind ik het juist heel leuk dat je van tevoren zo weinig weet, want je leert daardoor snel schakelen, doorvragen en communiceren met gedetineerden. Je krijgt dus meer verantwoordelijkheid dan ik in eerste instantie dacht. Uiteraard leest het bestuur de uitwerkingen en verslagen na, maar eigenlijk behandel je een vraag van begin tot eind samen met je duo.”

Wat is het meest bijzondere wat je hebt meegemaakt bij JSG? 

“Er gebeuren genoeg gekke, leuke en interessante dingen, maar vanwege de geheimhoudingsplicht hou ik die toch even voor me. Maar mocht dit interview je nieuwsgierig hebben gemaakt, dan zou ik zeggen solliciteer snel en maak het zelf mee!”

Wat heb je van je werk bij JSG geleerd?

“Als je aan de slag wil binnen de strafrechtpraktijk, of eigenlijk überhaupt met mensen wil gaan werken, dan leer je veel van het contact met gedetineerden, dat is heel nuttig voor je communicatievaardigheden. Ik vind het ook heel fijn dat ik heb geleerd om te gaan met mensen die je wat minder goed kunnen begrijpen, een andere taal spreken of een licht verstandelijke beperking hebben. Over dat laatste hebben we bijvoorbeeld veel geleerd tijdens een lezing. Ook leer je om sterk in je schoenen te staan. Je leert een bepaalde houding aan te nemen waarbij je je fijn  en zelfverzekerd voelt om het werk te doen. Daarmee heb je echt een voorsprong als je met deze doelgroep wilt gaan werken later.”

Welke vaardigheden of inzichten neem je mee in je verdere carrière?

“Het anticiperen op vragen neem ik zeker mee. Ik denk dat ik me beter kan voorbereiden op onverwachte situaties. Je weet hoe je die moet aanpakken. Je bent echt voorbereid op de praktijk, ook op communicatief niveau.”

Wat zou je tegen nieuwe vrijwilligers willen zeggen die net beginnen bij JSG?

“Ik vind het altijd heel leuk om nieuwe medewerkers in te werken. Ik weet ook nog hoe ik het vond om voor de eerste keer spreekuur te lopen. Ik was niet per se zenuwachtig, maar wel benieuwd hoe het zou zijn. Toen was het heel fijn dat je met een ervaren JSG’er je eerste spreekuur loopt. Ik zou willen meegeven: kijk vooral mee hoe ervaren collega’s het spreekuur aanpakken. Kijk hoe zij communiceren en omgaan met bepaalde situaties en voel aan hoe het contact is met de gedetineerden. Neem dit over en geef daar je eigen draai aan. Als je twijfelt of je je ergens niet fijn bij voelt, deel dat dan met de ander. Ga bijvoorbeeld samen reizen zodat je nog even kan kletsen over wat je verwachtingen zijn van de ander. Ik zou het in ieder geval echt aanraden om te solliciteren, het is vrijwilligerswerk maar je krijgt er heel veel voor terug, het is echt een meerwaarde naast je studie.”